Nandito ako sa blogworld ngayon dahil sa mga taong ito. Meann introduced me to this world. Nung una di ko masyadong inintindi ito. Dati kasi ay may webpage narin ako sa freewebs na di ko naasikaso. Then Chris (an anime guy from Buklod Sining) told me to make my own blogsite kasi masaya daw at madali. Ayun I tried to make one sa Xanga. Di ko rin naasikaso yun dahil di ko alam kung saan ako kukuha ng URL ng images na gusto ko. Then I met this extraordinary girl name Maris. Nung nakilala ko siya nagkatinginan kami ng mga portfolio. She told me I should be doing blog. Share my works to other people. I told her that I have no idea in doing websites and html coding. Sabi nya sa akin “Kaya mo yun. Ako nga dun lang ako natuto e.” Then I tried making one the next day I was in the office. I’m so excited and I told Meann about it. Ayun nakakatawa nga e. Ang unang itsura ng blogsite ko e putting-puti. So nung nakita ni Meann shocked siya. She was very supportive about it. Tuturuan nya daw ako. Then, nagulat ako at may nagtag sa board ko named kulokoy. Taka kami ni Meann kasi siya lang ang nakakaalam na mayroon na akong blog. Medyo natuwa naman ako dahil me nakakapansin pala dun kahit simple lang. I started changing its color theme to black. After that I took advantage of the theme and made it look to feel personalized. I used my so called “artistic talents” and naisaayos ko ang look ng blog ko in a span of a day. The next day Meann went blog hoppin’ she saw the “big” difference. Since then I almost forgotten Friendster existed. Bihira ko ng i-check yun di kagaya dati.

Starting blogging was easy but updating, making posts, redesigning, and suprising your readers was a bit challenging. History wise marami akong bagay na hindi naitutuloy pag nasimulan ko. To date it’s almost a month since I started. Isa lang ang masasabi ko. Enjoy ang blog! Here are the gifted individuals that made me stay blogging.

 

Meann - tulad nga sinabi nya sa post niya last time e dapat di na naming sinasali ang bawat isa sa acknowledgements dahil magkakilala kami in person. As in we’re very great friends. Though I feel na pag ang topic e itong topic ko ngayon Meann is on the top of the list. Very supportive siya. Mostly yung mga ka-blog ko e nakilala ko through her blogsite. We are even planning for a joint project. Watch out for that! Thanks Menggay for everything. No space in my blogsite can even contain the amount of appreciation I wanted to give to you. (By the way it’s Meann’s birthday sa September 4 and she’s turning 19 heheheeh!

Kulokoy – Si Carlo ang kauna-unahang taong naglaan ng kaunting oras para puntahan ang blogsite ko. I truly appreciated what he did. I was even inspired by his blogsite na I really find so interesting. He has the coolest pictures of the real him. We share the motif black. I hope to get acquainted with this guy soon. Parang kwela at masayang kasama kasi (Actually magpapaturo sana ako ng ibang techniques sa kanya… heeheh).

Maris – As I said. She is one of the people who are not afraid to share their knowledge to others. Supportive din sya. She’s always there to help when I’m freakin’ out about something. Thanks sa lahat Maris. I owe you a lot!

Plueness – Si plue, oo siya nga isa rin ako sa biktima ng charms ng batang ito. Meann introduced me to her and it was a big blessing. Minsan katext, minsan ka chat, minsan kakulitan sa blog yan si plue. Hanggang ngayon nga e ayaw paring sabihin ang tunay nyang pangalan (siguro hmm… nevermind). Interesante ang batang ito. Wala kang makikitang picture nya na may mukhang nakaharap. Kundi nakatalikod ay nakatagilid at natatakpan ng buhok. Sya ang unang tumawag sa akin ng ian smiley (kasi hindi nya daw maitype yung smiley beside my name). I did a caricature of her nung Sunday hehe. Nakakatuwa si plue. She makes me feel good everytime I chat with her. Good thing pareho kami ng interests. Pag nagpunta dito sa Manila yang batang yan isa ako sa unang-unang susundo dyan… pwamis! Amishu plue!

 

Aaron – Eto isa pa itong si Aaron na nagbigay sa akin ng inspiration to continue blogging. If you have seen his site before (the neon theme na blog it was astounding). Anime-anime din ang taong ito kaya siguro natuwa ako. I really want to meet this person too. Sa ngayon he changed his site to a black and white theme na super din. You rock man!

These are few of the people who have made blogging worthwhile for me. Yung mga di ko nabanggit e wag magtampo eto kiss nalang para sa inyo *mwaaaahh*.

I thank the people who keep on visiting my blogsite and glad for those people who tag and comments on my stuff. I never thought I will meet real people on the internet. Blogsites has made an outlet for every individual to share their mind, soul and heart to the world.Til next time, ian(“,) here!

"Bkit ba hndi ka mka-getover s kn? Pti ung mga frends q cnasabi obsessed k rw. Ayusin m naman sarili mo." _____ 19-Aug-2004 23:23:20

2:06 am, 20-Aug 2004 naalimpungatan ako. Kapa ng celphone sa ilalim ng unan(madilim kasi). Biglang nawala ang antok ko di-tuloy ako nakatulog agad. Sige sulat muna ako sa journal ko sa ilalim ng unan.

Ako?! Obsessed sayo?! Sino ka ba?! In the first place binura ko na nga number mo sa phone ko e. Tinry na kitang kalimutan noon pa. Actually medyo nakalimutan na nga kita kaya lang bigla kang nagmiskol out of the blue at nagtext. Medyo di ko na nga kilala number mo nun. Eto pa nga text mo nun:

Musta naman? ______ 13-July-2004 14:54:56

(Note - Sinusulat ko po kasi lahat ng text messages na pumapasok sa cel ko kaya me hard copy ako + hindi ako ulyanin.)

Nananahimik na ako nagtext ka pa uli. Ewan ko ba sayo. Gusto mo lang palabasin na apektado pa ako sa presensya mo... Well mali ka dun. I'm sure yun ang gusto mong palabasin, na hinahabol kita... please lang! "The hell with you!!!". You're the best two weeks of my life and the worst months after that.Deceiving? Yes, nakakaasar ka! Pinalalabas mo pa ngayon na obsessed ako sayo e magkaminsan e ikaw tong miskol ng miskol sa akin. Kung gusto mong pagselosin ang bago mong minamahal (wish ko lang) please lang wag mo na akong idamay...hindi ko personality yun... ako?! Maghahabol sayo?! Sino ka ba?! Makarma ka sana sa ginagawa mo! Tulog na ko ule (lagay ng journal sa ilalim ng unan at patay ng ilaw). ian(-.-)zZZZ

Sa opis ko na tinype yung message sa taas na kulay pula (for the first time nagpost ako ng ganyan). Pero paggising ko ewan ko parang ang saya saya ko. Hehehehe Have a nice day everyone!!! By the way here's a test from patty's page na nakita ko kay meann.

My inner child is ten years old!

The adult world is pretty irrelevant to me. Whether
I'm off on my bicycle (or pony) exploring, lost
in a good book, or giggling with my best
friend, I live in a world apart, one full of
adventure and wonder and other stuff adults
don't understand.

How Old is Your Inner Child?
brought to you by Quizilla

[tinanggal ko na yung image ng flyer na dinesign ko for book fair just in case you wanna take a peep click here]

I'll be there this coming Friday from 10am to 7pm! Punta kayo! Ciao! ian(",)!

::Pagod na ako::

One word
Rest
I need some rest
A time to sleep and
dream of my dreams
To feel fresh and lively again
I really need to rest
Even just for a week
I need a time to know myself again
I need to stop and just... rest
and dream of the dreams
I once dreamed

[magpapalit po ako ng theme ng site na ito by next month, In a way i'm not comfortable sa template na ito kasi it's not completely mine. Though the designs and graphics are made by yours truly. I can't completely say that I made this site. Well I just hope the changes would be fine and better. To all my blogger friends there... Ciao! ian(",)*i'm planning to change it in a blue green theme what do you think?]

Ayun aminado naman ako na hindi ako masyadong focus sa trabaho ko kahapon dahil sa ilang kadahilanan. Una, sira ang dalawang printer naming kaya ang dami tuloy nakikiprint.Ikalawa, nag-eenjoy ako sa pagdiskubre sa kayang gawin ng blog site na ito. Ikatlo, pre occupied na ako ng gagawing kong “resignation letter”(na dapat e una kong ginagawa kesa sa blog na ito…hehehe).

Nga pala naubusan kami ni Ting (Celestina Felizardo sa tunay na buhay – kaopisina ko na sa di inaasahang pagkakataon ay katulad ko ng kaarawan) ng cheeseburger sa Food to Go. Mabilis ang oras. Tanghalian na. bistek ang ulam ko. Masarap ang pagkakaluto kaya di ako nag share heheheeh! Bumili nanaman ako ng bottled water sa Ellen’s (tindahang napakalaking magtubo pero kumikita parin kasi wala kaming choice kun’di doon bumili) dahil ubos nanaman ang tubig sa water dispenser.

Hapon, malapit ng mag-alas singko. Napagdesisyunan kong pumunta sa SM North Edsa. At ganun nga ang ginawa ko. Kumain ako sa KFC sa may food court (Medyo konti nga lang ang ketchup na binigay sa akin *di ako kumakain ng gravy shocking pero totoo). Lakad sige lakad lang… nakabili ako ng mandarin orange na shirt at isang stripe na polo sa department store (Ang mamahal kasi ng presyo ng damit na panlalaki… sobra).

Nagbyahe na naman ako pauwi. Nakatayo ako sa bus hangang sa MCU. Katapat ko sa gilid ang magkasintahang naglalampungan na kahit nakatayo sa bus (Tsk! Tsk! Tsk! PDA). Baba sa Letre at sakay ng Jeep na pituhan ang capacity ngunit tig-anim lang ang maaaring makaupo. Kalahati nga lang ng puwitan ko ang nakaupo nung una. Nakauwi din ako. Pagod sa byahe at pinakita sa bahay ang nabili ko.

Medyo nagtalo pa kami nina Mama Cel at Papa dahil sa ayaw na nila akong paliguin ng gabi (Mapapasma daw ako… e ang sabi nga ng derma e maligo twice a day e). Ciempre langis sa kamay, langis sa paa, nuod ng Marina, nuod ng Basta’t kasama kita… bago pa ako nakaligo. Pagkatapos ay eto ako hinarap ang PC ko para gawin ang “resignation letter”. Sinubukan ko munang mag YM saglit (Na virus ang PC ko di makapagbukas ng internet explorer pero pede magchat sa YM at magbukas ng lahat ng programs). Online si Mich at sinabi ko sa kanya na me blogsite na ako. Si Nap (Napoleon Saroca sa tunay na buhay – kaopisina ko din na kahit medyo kasalungat ko ng pagkatao e nakasundo ko parin) ay online pero ng nag pm ako. “Wala ako dito!” akalain mong iyon ang nireply…hehehe masungit talaga yun sa personal. Nag dodownload daw kasi sya bago matulog… ewan ko lang kung ano…heheh (knowing Nap malamang hehehe). Nadisconnect akong bigla at nag error ang PC. Ayun, restart ako uli. Tinawagan ko muna si Karen (Kaibigan ko nung highschool palang na ang unang job e assistant retail manager na agad). Sa halip na gawin ang letter ay nagbukas ako ng photshop at gumawa ng wallpaper ng pictures naming nila mean at neneng. Ayan nilagay ko sa baba ang ginawa ko kagabi.

Pagkatapos kong gawin ang lahat ng ito ay eto na ako. Nagtytype ng ipopost ko ngayong araw na ito. Sa opisina ko nalang gagawin ang resignation letter. Tinatamad na ako e. Matutulog na ako pagkatapos kong magsulat ng mga text messages na nasa inbox ko (Sinusulat ko kasi sa journal ko halos lahat ng tinetext sa akin kahit na hindi quotes para may hard copy ako). Tuyo na ang buhok ko. Medyo sumasakit ang likod ( Kanina pa ito… araguy@#*!!! ) papering na ako sa taas. Hanggang dito na lang…. antok na ako.

ian(-.-)zZZZZZ